Okolice Gdańska

Poza miastem jeździmy w promieniu około 60 km od Gdańska, a ten okrąg obejmuje cztery zupełnie różne krainy. Na północ Trójmiasto i pas nadmorski: Sopot, Gdynia, Rumia, Reda, Wejherowo, dalej Puck i Półwysep Helski. Na zachód Kaszuby z Żukowem, Kartuzami, Somoninem i Stężycą. Na południe pas Pruszcz Gdański, Tczew, Starogard Gdański i Skarszewy. Na wschód Żuławy oraz Mierzeja: Cedry Wielkie, Nowy Dwór Gdański, Stegna, Sztutowo, aż po Krynicę Morską, a przy dobrym rozkładzie dnia także Malbork i Elbląg.

O czasie dojazdu nie decyduje sama odległość na mapie, tylko droga i pora roku. Kierunek nadmorski latem potrafi być dwa razy wolniejszy niż zimą, bo ruch wakacyjny stoi na tych samych odcinkach, którymi jedziemy. Na Żuławach trasa bywa dłuższa niż linia prosta, bo trzeba objechać kanał albo przeprawę. Na Kaszubach adres często kończy się kilkoma kilometrami drogi gruntowej i to warto powiedzieć przez telefon. Dlatego przy wyjazdach za miasto podajemy przedział, a nie jedną godzinę, i potwierdzamy start, gdy ruszamy.

Sama robota też wygląda inaczej niż w mieszkaniu. W domu pod Gdańskiem częściej trafiamy na własne ujęcie, hydrofor, naczynie przeponowe i kotłownię, w której instalacja narastała przez kilka remontów. Na Żuławach dochodzi wysoki poziom wody gruntowej: pompy w studzienkach pracują tam stale, a wilgoć w przyziemiu bywa gruntowa, nie instalacyjna. Na Kaszubach spotykamy z kolei stare siedliska z ocynkiem i długimi poziomami do budynku gospodarczego. Na Mierzei dużą część domów zamyka się na zimę, więc wiosną wracają te same zgłoszenia: rozerwany wężyk, pęknięty zawór, przemarznięty odcinek przy ścianie zewnętrznej.

Wyjazd poza miasto opłaca się przygotować lepiej niż wizytę w bloku, bo drugi dojazd po jedną część kosztuje pół dnia. Prosimy więc o zdjęcia miejsca oraz tabliczki urządzenia, o informację, skąd dom bierze wodę, i o pewność, że ktoś będzie na miejscu z dostępem do kotłowni oraz do studzienki. Jeżeli po oględzinach pracy nie zlecacie, sam dojazd z diagnostyką kosztuje 200 zł. Mówimy o tym przy umawianiu, żeby nikogo to nie zaskoczyło na miejscu.

Granica zasięgu nie jest ostra. Miejscowości z listy niżej obsługujemy na co dzień, a adresy leżące dalej, za Elblągiem, za Kościerzyną czy za Chojnicami, bierzemy wtedy, gdy dzień na to pozwala i gdy zgłoszenie da się zaplanować z wyprzedzeniem. Najprościej zadzwonić i podać nazwę miejscowości: od razu powiemy, czy jedziemy dziś, jutro, czy uczciwiej będzie poszukać kogoś bliżej. Wolimy powiedzieć to od razu w rozmowie, niż potwierdzić przyjazd i zawieść kogoś, kto siedzi z zakręconą wodą i czeka przy telefonie przez pół dnia.

Do miejscowości z listy jeździmy rutynowo, dalsze adresy planujemy z wyprzedzeniem — sama nazwa wsi wystarczy, żeby powiedzieć, kiedy realnie dojedziemy.